Gel gel düşünen çaklıta gel.

Neyse bugün sapanca da hava güzel yani. Hatta o kadar güzel ki bana kısa kolluyla durmama cesaret bile veriyor. Herkes sakin. Gülüyorlar. Kalabalıktan kurtulup kendilerini sanki huzura atmışlar -gibi- . Nerdeyim? Chocolate Station. Sanki ev ortamı varmış gibi dekor edilmiş çok sakin küçük bir yer. Diyette olduğumdan o enfes tatlıları yiyemesem de ablamın damak zevkine güvendiğimden ; o minik canavarların da çok güzel olduğuna eminim. Beyonce-Halo çalıyor. Ve onu dinlediğim günler geldi aklıma. Evde i-pod'u kulağımdan çıkarmadığım , annemin 'ireeeeeeeeeeeeem' diye seslenip bana ulaşamadığı yani bir nevi offline olduğum günler. Dışarıdan bir grup genç geçiyor. İkisi gülüyor , bir tanesinin yüzü nötr. Neden bilmem ama sanki arkadaşlarının arasında eziliyor gibiydi. Hemen yanlarından, onların tersine doğru ; topallayarak giden bir adam görüyorum. Acaba ne düşünüyordur diye düşünmeden de edemiyorum. 

Sanırım bu aralar beynim yine boş şeyleri düşünmekle meşgul.Hayırlısı.