Kız gibi erkek, vay be.

Evet çok zor duruma düşündüğüm günler oldu, yalnız da kaldım ama hiç bir zaman gururumu yıkacak kadar özür dilemedim kimseye. Oluru varsa uğraştım, olmayacak gibiyse akışına bıraktım. Kimsenin duygularını da sömürmedim 'beni bırakırsan ihtihar ederim; bana bir şey olursa bütün sorumlusu sensin" diye. Bunlar zamanından beri beni insanlara karşı uzaklaştırmıştır. Kim bana bu cümleleri kurduysa uzaklaşabildiğim kadar uzaklaşmışımdır ondan.Çünkü erkek -bence- her zaman ayakta durabilendir. Ve çocukça düşünmeyendir. 

Ben bile bazen birçok erkekten güçlü olmuşumdur. Daha vurdumduymaz, belkide. Kötü olan bir şeyi dışıma vurmamışımdır, içimde halletmişimdir. 

Şimdilerde o kalbimle mantığımın mücadelesini de öyle yapıyorum. İçimde hallediyorum. Tesadüf yoktur diyorum. Olsa olurdu, hiçbir şey bozulmazdı diyorum. 

Ve ben neler atlattım bunu mu atlatamayacağım diyorum.

Galiba ben olabileceğim kadar güçlüyüm. Ne yalan söyleyeyim bu huyumu bazen sevmiyorum. Keşke daha az güçlü olsaydım.

Bir kız için bir erkek eğer bitmişse, ağzıyla balık tutsa da bir faydası olmaz. Eğer bir erkeği bir kız hiç unutamamışsa, o zaman o çocuk kızın ağzına etse de ; kız yinede unutamaz. Bu böyledir.