Arkada mıyım sence?

Seçim şansımız var, fakat seçimlerimiz önceden belirlenmiş ve sunulmuş. Hayatta acıyla beslenmek yerine daha güzel şeyleri tercih edebiliriz.

O kadar boş yaşıyoruz ki. Mesela sigara içmek öldürür, öldürmese de süründürür.

Ama içiyoruz.

O kadar boş ki hayattan haz almadan öylece sınavlara girip çıkıyoruz. Üzüldüğümüz şeyler mesela.

Mesela hocanın çalışmadığımız yerden soru sorması, kekin yeterince kabarmaması.

Çok üzgünüm. O kadar üzgünüm ki bir hiç gibi yaşadığım için. Öleceğimi kabullenmiş gibi yapıp aslında ölmekten çok arkada bırakacaklarım için. Hayır, okuyanlar! Bana depresyonda olduğumu söylemeye cüret dahi edemezsiniz. 

ya da

arkada kalan olmaktan korktuğum için. Hayır, bencillik mi? Gerçekten bencil olduğumu mu düşünüyorsunuz? 

Ölmek, devam etmek demektir.

Arkada kalmak ise sonsuz boşluk. Sonsuz boşluğun, sonsuz her anını seçilmiş insanmış gibi arkada kalan olarak devam etmek.

Bir de ölümüne sevmek. Ölümüne aşık olmak.

Ah, aşık olmak. O kadar güzel görünüyor ki izlerken filmleri ya da aşka dahil olan arkadaşlarınızı, anne babanızı yaşarken. 

Bir o kadar da kolay yazılıyor, bakın yazıyorum ya, aşk ya. Aynı zamanda harcanıyor. Tıpkı ölüm gibi.

Zaten herkes ölmeyecek mi?

O kadar boş yaşıyoruz ki.

Bundan sonra bugün demeyelim yaşadığımız zamana. Zamanı adlandırmayalım mesela. Sonsuzluğun herhangi önemsiz bir anında yaşıyoruz. Kim demiş ki yarın var diye? O biliyor ki, boş yaşadığım gibi -tıpkı şu an olduğu gibi- boş ölmek istemiyorum.

 Sktr et yarını, bu-günü. 

Ben her anımı istediğim, ama ölümüne istediğim dolulukta yaşamak istiyorum. Evet, ben yaşamak istiyorum. Hayır, ben arkada kalan olmak istemiyorum. Bazen, ben deliriyorum. Geçiyor, evet sonra geçiyor. 

Sonsuzluk kendi içinde ölüyor. 

Sonsuzluk ilerledikçe kendi anlarını doğuruyor.

Söylesenize, arkada kalan olmak, ölen biri için ne kadar güzel duruyor? Oradan? Sonsuzluktan.

Not: intihar günah olmasaydı, Söylesenize, arkada kalan gerçekten cesaret edebilir miydi ölümden davet istemeye?

Bu biraz Kaos

Bazen bazılarına yeni bir gün yeni bir yaşam demektir. Yeni bir gün yeni kararlardır , bazen de hayal kırıklıkları. Bir önceki gün yaşananların sonuçlarıdır bir nevi aslında. Her ne olursa olsun, güçlü olmaktır. Ayakta durabilmektir. Tabii bir kısım için. Diğer bir kısım içinse; her şeyin sonudur. 

Bir önceki gece sevgilisiyle ayrılan bir çocuk için yeni bir başlangıçtır. Yeni kızlar, yeni ortamlar, yıkılan tabular. Bir önceki gece sevgilisinden ayrılan kız içinse belki de her şeyin düğümlenmesidir. Eski dostların sözleri gelir aklına ' bizi dinlemediğin için pişman olacaksın vs.. ' 

Sonra, hayatında her yeni denediği şeyin olumsuzluklarla karşılanması insana, bir sonraki gün yeniliklere kapanmasını da emredebilir. İstemsiz. 

Ya da sayısaldan hiç hak etmeyecek bir insana hak etmediği miktarda paranın hak etmediği şekilde -kolayca- çıkması değil midir. Bir sonraki gün onun için nasıl olabilir. Gözünün dönmesinden başlayabiliriz. Neyse.

Sokakta kimsenin o umursamadığı insanlara gelebiliriz. Gerçi onlarda zaman ilerledikçe kendilerini umursamaz olurlar ya. Elindeki bütün sıcak tutacak eşyaları kaybetmiştir; diğer sokaktakiler tarafından. Bir sonraki gün onun için soğuk olacaktır. 

Trafik kazasında ailesini kaybeden biri için de ; bir sonraki gün pardon bir sonraki günler yalnız olacaktır. Ve tabii bütün deneyimleri de öyle. 

Sevgilisini özleyen kız için diğer günler çekilmezdir, lanettir.

Evdekilerle hiçbir şeyini paylaşamayan, sürekli şiddet gören ' erkek ' için diğer günler pişmanlıktır, korkudur.

Yakınından birinin ölmesi...Evet ölmesi bir sonuçtur. Ölüm sonuçtur.

Sonra ölümden sonrası başlar. Nasıldır bilmiyorum. Bazılarımız erken, bazılarımız geç yaşayacaktır nasıl olsa..