onsek'izmiş

http://fizy.com/#s/20rov6
Eğer
ben 85 yaşında olsaydım
birçok duyguyla dolmuş, çoğu şeyi yaşamış olurdum. Bir sürü kırgınlıklarım, gerçekleşmemiş hayallerim, sevdiklerim, sevemediklerim olurdu..Torunlarım olurdu belki. Yüzümün kırışıklığının saklayamadığı gülücüklerim olurdu. Belli belirsiz çillerim olur hatta bembeyaz saçlarım olurdu.
ben 65 yaşında olsaydım
kaygılarım olurdu. Kendim için değil, sevdiklerim için kaygılanırdım. Yaptığım hatalarla onların da karşılaşacaklarını düşünüp ah ederdim.
yaşım 60 da olsa 50 de olsa aynı altmışbeş yaşımdaki gibi düşünürdüm.
30larımda olsaydım.
Kimsenin yıkamayacağı duvarlarım olurdu. Gerçeklerim olurdu kendime göre. Yanlışlarım da olurdu tabii kimilerine göre. 30 demek çok şey demek olurdu. Önümdeki koca geleceğin ilk sağlam temellerini atıyor olurdum. Ürkek olmazdım mesela. Güvenmezdim de öyle herkese. Her gülen yüzü de sevmezdim yine.
Öyle her isteyen hayatıma girip çıkamazdı. Hayallerini hayallerimle kıyaslayamazdı. İzin vermezdim.
...
...
...
Maalesef.
Gerçek şu ki.
Ne 85 ne 65 ne de 30umdayım.
Ben dolu dolu onsekiz'imdeyim.
Çok hayallerim var daha. Tanımam gereken çok fazla insan var.
Bir sürü şey var.

Öğrenmem gereken davranışlar var.
Gülerken içi acıyan insanları, ağlarken içi gülen insanları önceden kestirmem lazım. bunekadarmümkün?


Sevmemem gereken insanlar.
Sevmem gereken insanlar.
var...
sevmeyibileninsanlaraihtiyacımvareğerbütünmeselesevmekse..


Bir şeyler öğreniyorum ben.
Biriyle.
Biri olmadan.
İyi ya da kötü.
Bir şeyler öğrendim ben.

görebiliyorum ben.
gerçekten.