15 Mayıs 2013 Çarşamba

KONSEPT: trafik kazası

Bilen bilir ben aylardır diyorum.
"bana araba çarpacak, çarpacak bana araba, bir araba çarpacak bana, araba çarpacak bir bana..."
Neyse hayatımda ilk defa Kanlıca'ya otobüsle gideyim dedim.
Bak köprü...
Aaa kısaymış aslında ya bu yol...
Telefon çalıyor. Arayan ablam. "Nerdesin böcük?"
Ay geliyorum işte. Kız kıza bir gün geçireceğiz. 'Biz İsmailağa'dayız. Orada buluşuruz.
Öptüm.
Öptüm.
Biz sık sık öpüşürüz zaten, sevgisini gösteremeyip ablalarını annesini öpemeyen insanlar çok şey kaybediyor...şerbetsiz künefe yemek gibi... Neyse en azından onlardan beş milyon sıfır öndeyim.
İETT ötüyor...dindon...dindon...İsmailağa'nın önünden geçti otobüs. Bugün sınavlarım da bitti. Oh mis. Kızları da özledim bile.
KANLICA...
"Arka kapıyı açabilir misiniz acaba?"
...
...
...
BUM!....
...
...
...
Çok hızlı gidiyor, hayır midem de bulanıyor, neden hızlı gidiyorlar ki...
"trafik kazası geçirdin iremcim, aileni aradık korkma..."
"Kot ceketini çıkaramayız, kolunu oynatamıyoruz"
"Keselim"
KESMEYİN KEYMEYİN
"Fularını da kesiyoruz iremcim"
(!)....

Kaza geliyorum demez mi yoksa bir şeyi 40(kırk) defa dersek olur muymuş bilmiyorum ama cumartesi günü ben partimi 112 ACİL'de verdim arkadaşlar. Atıştırmalıklarda beyin kanaması, alkollü içeceklerde serum alkolsüz içeçeklerde ise çiş vardı. O da yersen tabi...
Gecenin konsepti kaşta dikiş, omuzda kırık ve iki kişi olmadan yürüyemeyen bir elbise...

Benim güzel babaannem..dedem..arkadaşlarım..kuzenlerim..annemin arkadaşları..uzaktan akrabalarımız...dıdılarımız bıkbıklarımız.
İYİ Kİ VARSINIZ!
Aramayan sormayan kimse kalmadı galiba. Hepsini öpüyorum kek çırpan ellerinden, dua eden dillerinden...
Çok şükür bugün garanti olsun diye bir hastaneye daha gittik.
Çileğin kilosu üç buçuk, patatesin kilosu iki lira sağlığına ne zaman kavuşursun ya da kavuşacak mısın ya da ya da kavuşman için ne yapman gerekiyor diye öğrenmek için en az dört yüz (400) tane iki buçuk liran olması gerekiyor. Yapacak bir şey yok. Sistem böyle...... Olmayan ne yapacak peki? Bunu da büyük eller düşünsün artık degil mi? Benim ellerim küçük, zaten tırnaklarımın arasında da kan kurumuş.
Neyse sonuç olarak iyi olma yolunda gidiyorum. Ben babamın kızıyım, yorulmam da yenilmem de.

Tembellik yapmayın, dualara devam. Daha iyileşmeyen yerlerim var.
Öptüm.
Not: fotojenik çıkan sadece buralar buralarım var:))))9))))9))



5 yorum:

  1. çok geçmiş olsun kısa sürede iyileşirsin inşallah :)

    YanıtlaSil
  2. canımsınn yaaaa .....=))Hayat devam ediyorrr...çok şükürr Allah seni bize bağışladı...:))

    YanıtlaSil
  3. gözlerini açtığında insan görmek güzel olmalı.. daha kötüsüde olabilirdi..
    büyük geçmiş olsun..

    YanıtlaSil
  4. İremciğim,çoook geçmiş olsun.Eğer duaların nereden geldiğini göruyorsan Eskişehir'den gelenler ben ve can dostlarımdandır.Ha bu arada biz de tembellik olmaz biz hız kesmeden devam ediyoruz haberin olsun.

    YanıtlaSil