28 Aralık 2012 Cuma

aslında bir konu var

Aslında
insanlar bizi hayal kırıklığına uğratmaz. Biz onlara yüklediğimiz anlamların içinde, yine kendi kendimizi hayal kırıklığına uğratırız.
Biz üzeriz kendimizi, biz heveslendiririz, biz pes ederiz, biz bir anda siler ve yine biz asla silemeyiz.

İnsanlar ikiye ayrılır; güzel gülen, gülmeye çalışırken nefesi kokanlar. Facebook'ta sürekli oyun daveti yollayanlar ve gelen oyun davetlerini spamlayanlar. İnsanlar ikiye ayrılır; abartanlar ve arada oynayanlar; dedikodu yapanlar ve dedikodusu yapılanlar; sarhoş olanlar ve ayık kalmaya çalışanlar...
İnsanlar hep ikiye ayrılır. Etrafımızda aslında sürekli iki farklı insan olur. Ve her seçimimizde de insanlar değişir, karakterler daha farklı şekillenir. Yeni insanlar, yeni ikilikler ve yeni yeniler.

Bencillik mi bilmiyorum. Kararsızlık mı yoksa her şeyden fazlasıyla emin olmak mı bilmiyorum ama bazı insanlar hep hayatımızda olmalıdır. İlişkiyle birlikte, yazılarıyla, filmleriyle ya da 'günaydın' mesajlarıyla...
Evet. Günaydın mesajları atanlar vs iyi geceler.

Yanımızda olmayanlar daha güzel gelir. Hatta tam karşımızda, bize ters olan şeylerse en güzelidir. Çünkü uzaklar daha çekici, tanımadığımız insanlar her zaman daha iyidir.
Tanıdıklarımızsa her geçen gün biraz daha tanımadıklarımızlaşır.


Not: Bu yazı seksen bölümden oluşuyor. İçinde milyon insan ve milyon tane insanlıktan uzak davranış var. Bu yüzden her cümleyi birbirinin arkasından okumalı ama hiçbirini birlikte düşünmemelisiniz.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder