29 Nisan 2012 Pazar

alfa Adam.


İnsan her şeye alışıyor biliyor musun. Bazen alışmaktan korksa da, alıştığını fark ettikçe önüne iki şık çıkıyor. Ya alıştığı için korkuyor; yapabileceklerinden, alışabileceklerinden ya da alışmaktan vazgeçiyor.
Paraya.
Açlığa.
Sevilmeyi sevmeye.
Adama.
Kadına.
Küsmeye.
Kavga etmeye.
Hepsine alışıyoruz.
Giderse ölürüm dediklerimizin gidişine bile.
Bir gün birine çok alışırsan, ondan hemen vazgeç, bırak gitsin. Bu yaptığın ilk doğru hareket olacak. Çünkü bırakmadığın her dakika yalanlarına ortak olacaksın ve onun senden vazgeçtiğini gördüğün her gün senden bir şeyler eksilecek. Zamanla sendeki o'nun eksildiğini görünce de 'bu muydu yani' diyeceksin o ölüp bittiğim adam. Bu şeye benziyor, filmlerde seks sonra çiftlerden birinin 'bu muydu yani' demesine. Soğuk ve eksik.
Bir gün birine çok alışırsan ve vazgeçemeyeceğini düşünürsen, ona vazgeçebileceğini göster. Bu yaptığın ikinci doğru hareket olacak. İçmekten, alışveriş yapmaktan. Mesela bir kız sırf diyeti için ölüp bittiği şerbetlerden uzak durabiliyorsa ölüp bittiği erkekten de uzak durabilir. Bu onun tatlıyı sevmediği anlamına gelmez.
ayrıcadiyeteihtiyacınvarkentatlıdanuzakduruyorsanbudaüçüncüdoğruhareketinolacak.
Bir gün birine alışıp, vazgeçemeyeceğini düşünür ve bunu ona gösteremezsen, unut gitsin. Yapma hiçbir şey.
Bu yapabileceğin son doğru şeydir. Yapmadığın gibi de düşünme.
Konu alışmak olunca ben sadece 4doğru şeyle sınırlandırabiliyorum. Çünkü en son birine alışmaktan korkmuştum; başıma geldi. Sonra da birinin yokluğuna alışmaktan korkmuştum; oldu. Önce yok oldu, sonra yok etti etkilerini.
Gidişler sessiz olsa da içimizde yaptığı gürültüyü anlatmanın imkanı olmaz.
Neyse sonuç olarak açlığa alışmak isteyenlerdenim.
Her pazartesi diyete başlayanlardanım, bu da bir alışkanlık. Başarısız da olsa.

1 yorum:

  1. Merhaba,
    Çok tatlı, çok içten yazılar... Hangisine yorum yazsam bilemedim, hemen izlemeye aldım.
    Bir merhaba demek istedim :)

    YanıtlaSil