21 Mart 2012 Çarşamba

Şimdi


Sonra müzik başladı. Çok sessizdi.
Kelimeler sanki harf harf çıkıyordu dudaklarının arasından.
Birbirini seven iki insanın kopmasıydı, uzaklaşmasıydı bu cümleler. Müzik bile dokunamıyordu cümlelere, biten bizlere. Her cümle bir soru demekti. Her bitsin deyiş bitmesini gerektiren sebep neydi sorusuydu. Saçma sapan, şımarıklık olamazdı. Sıradanlık olamazdı.
Gidemedikleri bütün benliklerini toplamış, biriktirmiş bir anda kaçırmışlardı birbirlerinden. 
Basit olan şeyler konuşarak, anlaşılarak bitebilir.
Basit bir şey değildi ki. Basit bir şey gibi asla görmemişti zaten.
Aşkı zaman öldürebilir mi? 
Biter mi dersin, geçer mi her yeni bir günde daha az acıtarak?
O kadar sessizleşmiş ki bittiğini anlamadım şarkının.
Sen de o kadar aynı cümleleri söyledin ki üst üste....bittiğini anlamamışım gözümde büyüttüğüm bizin.

1 yorum: