5 Ocak 2012 Perşembe

fazlasıyla onlardan


Sağlıklı olsun da..
Şu sınav bir geçsin de..
Biraz birbirimize zaman tanıyalım da..
Bir pazartesi gelsin de..
olsun da gitsin de bitsin de sevsin de.
Sürekli bir şeylere bağlanıyoruz. Hatta durmuyoruz. Bir şeyleri de başka bir şeylere bağlıyoruz.
Kendimizi bir başkasına.
Başkasını koşullara.
Koşulları imkanlarımıza.
İmkanlarımızı ruh hallerimize.
falan.
Birini ne zaman çok seversen, daha az sevilmeye razı olacaksın.
Birinden ne kadar nefret edersen, daha fazla görmeye hazır olacaksın.
Nasıl diye düşünmeye başlayacaksan da içinden çıkamayacağını baştan kabul edeceksin, etmelisin.
Bazen duygular tamamen katlanılmaz olacak bazense her şeyin bir an önce başlaması için çok değişik heyecanlar hissedeceksin, bitmesi için demiyorum buraya dikkat etmelisin.
Mesela birinin elini tutabilmek gibi..
Onu öpebilmek gibi..
ya da hepsini geç.
Sadece düşünmek gibi..
Bitirmeyi düşünmeyeceksin daha başlarken.
Şuan hayatının tam anlamıyla boktan olduğunu düşünüyor olabilirsin. Hayatına birini alamayacak kadar korkak, birinin hayatına dahil olamayacak kadar yetersiz olabilirsin. Sevdiğini ona söyleyecek cesareti kendinde bulmuyor da olabilirsin. Belki de hiçbir zaman bulamayacaksın. Çünkü zaman sadece sende geçiyor olmayacak, karşındakinde de hızla ilerliyor olacak seninkinin aksine. Belki zaman çok hızlı akacak. Belki kendine güvenmeye başladığında, bu ne kadar mümkünse, her şeyi düzeltebileceğine kendini o kadar inandıracaksın ki onu bıraktığın yerde görmeyince, göremeyince kendine bir kez daha küfredeceksin! bir kez daha korkak olduğunu düşüneceksin.
Birlikte mutlu olacağına inandığın bir insandan nereye kadar kaçabilirsin ki. Ya da kendinden... düşünmekten..





2 yorum:

  1. cuk oturdu bu yazı. beni bi titreme aldı. sesi duydun değil mi? cuk diye,zübönk diye bi ses geldi.

    YanıtlaSil
  2. Uzun zaman sonra -artık hangi merak ittiyse- tekrar okudum seni. Sanki bir şeyler değişmişti. Sanki artık yazdıkların hislerine daha bir yaklaşmış. Belki dedim ben değiştim, sonra eskilerden bir yazı seçtim -bu arada okumadığım 150 den fazla yazı olmuş, bunu da gördüm ve sen daha iyi yazmaya başlamışşın gerçekten- ve düşünmek, düşlemek ve sorgulamak... Bir zamanlar ben de çok düşünür, çok sorgular, çok yazardım. Zamanla bir şeylerin telaşına kapılmış gitmişim. Şimdi Seni böyle biraz daha büyümüş, biraz daha iyi ve artık akılcı-en azından öyle olduğunu düşünmeye başladım gibi de değilse de yakın yani :)- olmuş olman biraz da kendime dönüp bakmamı, biraz utanmamı sağladı. Yazdıkların en azından bana bir şeyler düşündürdü ki ben de yazarken biraz da bunu amaçlarım. Belki bir sene daha sonra seni tekrar okuduğumda daha büyümüş daha hissetmiş olacaksın. Bu zamanda bile düşünen ve güzel bir şeyler üreten insanları seviyorum sadece. Tekrar görüşmek dileğiyle :) .

    YanıtlaSil