1 Eylül 2011 Perşembe

Farklılıktan değil bendeki.


Çok farklı olduğumdan değil ama hep farklı olanı sevdim ben. Mesela onu sevdim.
Nasıldı bilmiyorum. Sadece bana anlattıklarını biliyordum. Anlatmak istediklerini, bilmemi istediklerini biliyordum. Belki o da herkes gibiydi,görünüşte. Pek ilgilenmedim. Herkes gibi değildi mesela sesi, cümleyi kuruşları. Benim gibi kendisini anlatmayı sevmiyordu. Gerek duymuyordu. Belki sıradan şeyler paylaşıyordu benimle. Ama yine de güzelleştiriyordu sıradanları. Ben seveyim diye de yapmıyordu. Hatta kimse sevsin diye yapmıyordu. Hala yapmıyor. O böyleydi işte.

Çok farklı olduğumdan değil ama hep farklı olanı sevdim ben. Mesela onu sevdim.
En zoruydu hatta. Farklılıktan öte zorluğu vardı onun. Herkesin değildi. Benim bile değildi. Hiç kimsenin değildi o. Zorlamıyordu. Akışına bırakıyordu. Hiç kimsenin gözüne girmek için konuşmuyordu. Bilemem aslında. Belki tüm amacı buydu. Belki kendisine herkesi hayran bırakmaktı. İstediği hiç kimse değilmiş gibi herkesi istermiş gibi bir şeydi. Bilemezsin. Belki şu an kaç kişi benim gibi düşünüyor. Kaç kişi böyle saçmalıyor. İstediği bu olabilirdi. Yine de böyle düşünmek istemedim. Onun hayat tarzı bu işte dedim. Dedim de.. kendi kendime dedim.

Çok farklı olduğumdan değil ama hep farklı olanı sevdim ben. 
Mesela onu sevdim.
Mesela beni sevsin istedim. aştan bahsetmiyorum ben. sadece sevgiden bahsediyorum.
Mesela kendisini herkese açmasın istedim.

İstedim istemesine de..
Kendi kendime istedim işte..

Sevdim öyle.
Çünkü sen gerçek değildin.
Gerçekler de benimle değildi.
Öyle işte.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder