27 Ağustos 2011 Cumartesi

beni aşkla aldatma,gerçeklere kapatma...


http://fizy.com/#s/3e3b5q

Bekleyince olmayan şeyler var.
Aşk gibi.
Tesadüfen olması gerekiyor diye düşünüyorum artık. 
İnsan isteyince sevebiliyor. Yani sevgi tamamen saygıyla olabilecek bir şey. Dün hiç sevmediğim, muhabbetinden hiç haz almadığım bir insanı bile sevebileceğimi anladım. Yeter ki istesin insan. Önce biraz saygı duymayı denedim; söylediklerine, düşüncelerine. Sonra neden sevmeyeyim dedim. Onun için ölüp bitmediğim kesin ama yine de düşmanım olması anlamsızmış.
Sevgi kazanması kolay, kaybetmesi güç olan bir duygu.
Aşk ise
Hep gelmiyor , hep bulmuyor. Bizi sürekli mutlu etmiyor. Üzüyor, hırpalıyor, yapmam dediklerimizi yaptırıyor. Hatta gözümüzü bile kör edebiliyor.
Görmenin kolay olduğu şeyleri göremeyecek kadar kör edebiliyor.
Bağımlı hale getirip seni herkesten her şeyden soyutlayabiliyor.
yapıyor,ediyor

Bunların dışında;
Seni merkezine birini daha almaya davet ediyor. Ben yerine biz geliyor.
Özlüyorsun.
Sonra ne oluyor.
Her şeyin mükemmel olduğu o an.. Her şey bitiyor.
Kapatıyorsun kapılarını herkese.
Herkeste onu arıyorsun.
falan filan.


Şimdi senin şehrini özler oldum, bir ay sonra oradayım. Arkadaşlarımlayım belki de tesadüfi bir aşkımlayım. Sen yokken. Ben olmanı isterken..


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder