17 Ağustos 2011 Çarşamba

Son zaaftı

Düşününce..
O gözümüzde büyüttüğümüz insanların bile zaafı var. Acısı var. Yarası var.
Biz onlara imrenirken kim bilir onlar da bir başkasına farklı nedenlerden dolayı aynı şeyleri hissediyorlardır.
Mesela ben en çok soğukkanlı insanlara imrenirim. 
Hiç öyle olmadım ; çabuk parlayıp birden söndüm.
Bu yüzden, dayanamayıp yumuşadığımı bildikleri için çok kırıldım. 
Bir insana tek şans ver, o şansını iyi kullansın' derler ya. 
Düşününce...
Umarım bende öyle olurum bu günden sonra..
Son zaafımdan sonra..



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder