26 Haziran 2011 Pazar

Adı huzur


Zamanında diye başlıyor artık cümleler. Ben söylemiyorum . Edilgenlik hepsine bulaşmış. Nereden bulaşmış. Bilmiyorum. Gördüğüm, duyduğum hiçbir şey artık beni sarsmıyor. Herhalde ikinci kez yaşanılanlar artık alışılmışlık getiriyor. Belki de beklenilenler beni heyecanlandırmıyor.
Tatil kelimesi huzur vericiyken henüz o tempoya girememiş olmam beni ne kadar düşündürse de yeni insanlar tanıma umudu bu düşüncelerimin kaybolmasını sağlıyor. 
Zor günler mi geçiyorum ? Belki evet belki hayır.
Bildiğim bir şey var ki artık hayatımı kimseyle- bir süre sonra gidecek olan- paylaşmak istemiyorum. Bazen bocalıyorum. Anlatmak istiyorum. Konuşmak istiyorum. Sonra boş'ver diyorum. Yine boş'ver.
Sessizlik... Güven veriyor artık bana. 
Kimseye güvenmediğim kadar güveniyorum.. Kime mi ?
Kimseye aslında.
Garip olan. Aslında bazı şeylere sinir olmam gerekirken ya da ne bileyim kıskançlık duygularımın ortaya çıkması gerekirken ben hiçbir tepki vermiyorum. Nötrleştim. Nötrleştik.
İlk defa bu konuda hayırlısı bu deyip kapattım. 


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder