13 Nisan 2011 Çarşamba

İtiraf et kendine, kendinden korkmadığın sürece


Kimsenin olmadığı yerde yürüyordu. Yalnız, kimse olmadan hatta kimseye ihtiyaç duymadan. Öyle cesaretli yürüyordu işte, her şeyi yenercesine; kendisini bile. Arkasından olaylar onu kovalıyor, her türden insan korkutmak için arkasında sıralanıyordu. Yılmıyordu, enteresan bir şekilde hepsine gülerek geçiyordu kızımız. Bazen yorulmuyor değildi; kargaşalardan. Sıkılmıyor değildi; insanlardan. Hatta korkmuyor da değildi; uğruna yapacaklarından dolayı sevdiklerini kaybetmekten. Yine de belli etmiyordu kimseye. Güçsüz olduğunu, artık neredeyse umut denilen en önemli hissini kaybettiğini insanlara gösterse, yanlışlıkla bile olsa kaybettiğini söylese yıkılmaktan korkuyordu. Hiçbir şeyden korkmadığı kadar.
Yine de , buna rağmen ..
Bu aralar kızımız...
Cesaret etti ve söylüyor..
çok yorulduğunu ve artık dayanacak, kaçacak hatta gülecek hali bile kalmadığını.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder