17 Mart 2011 Perşembe

Suskunum bi o kadar da durgun..


Bu aralar her şeyi bir boşverme isteği var içimde öyle ki ruh gibi geziyorum. Birine trip atacak gibi oluyorum sonra 'peh boşver' deyip kendime, susuyorum. Sonra durgunlaştın diyorlar ama nedenini bilmiyorum. Belki sınav stresi belki umut belki de kendimin bile bilmediği nedenler. 
Halbuki ilk güneşi gördüğümde ne kadar da mutlu olmuştum. Her şey daha iyi olacak gibi hissetmiştim. Ya tabii ki kötü giden bir şey yok ama yinede belirsizlik var içimde. Ne olduğunu ya da ne olmadığını bile bilmediğim bir belirsizlik.
Hiçlik.
Nasılsın dediklerinde bile iyiyim demek yerine sadece gülümseyip eh işte demekle yetiniyorum. Onlar da alışkın değil sürekli gülümseyen İrem yerine böyle garip, durgun İrem'i görmeye. 
Mesela şuan canım çok feci bir şekilde greyfurt suyu istiyor ama kalkıp mutfağa gitmek onu sıkmak falan.... Onu bırak annemden istemek için bile üşeniyorum.
Durum: vahim.
KEŞKE ANNEM BLOGUMU OKUSAYDI DEDİĞİM AN BU ANDIR.

3 yorum:

  1. Demek ki grip olabilir bir potansilelin vardır senin..

    YanıtlaSil
  2. Çok teşekkür ederim yazı için ayrıca siteme ziyaretlerinizi bekliyorum http://islamguzelahlaktir.blogspot.com/

    YanıtlaSil