6 Mart 2011 Pazar

Ertele-n-me!


Bastonunu almış sağ sol yapa yapa yürüyordu. Kimse umrunda değildi. Yanlışlıkla yanından geçen bir teyzeye çarpmıştı ama umrunda bile değildi. Kibirinden mi bilmiyorum ama dönüp bakmadı bile teyzeye bir şey olmuş mudur diye. Sonra bi tane kuyrukta beklerken hıçkıra hıçkıra ağladığını gördüm. 
Vardı bir derdi belliydi. Bütün dertleri olanlar da bana denk gelirdi zaten.
Bir yandan etrafına bakıyor bir yandan da hıçkırıklarını tutmaya çalışıyordu. Hani imkanı olsa hıçkırıklarını bastırıp gözyaşlarını içine akıtacaktı.
Ne kuyruğu diye merak ettim hemen kafamı ondan kuyruğun başına çektim. Kuyruk yanlış görmediysem bir düşünce yazarının imza günü olduğunu gösteriyordu. Kitabın adı 'Doldurdular Beni'ydi. Merak etmeden duramadım. Bir insan başka bir insanın kötü anılarını neden okumak ister diye düşünmeden edemedim. Hemen oradan ayrılıp kitapçıya gittim ve o dolduruşları okumak için aldım.. Bir iki sayfasını şöyle bir göz ucuyla gezdirdikten sonra başlık dikkatimi çekti.
'Onu seviyordum.Ama olmadı.Olamazdı çünkü herkes öyle söylüyordu'
Ön yargımın çok kötü bir şey olduğunu anladım çünkü o adamda beni çeken bir şeyler olduğu gibi bu yazı da dikkatimi çekmişti. Okudukça okuyordum.
Neyse en sonuna geldiğimde mutlu olduğundan bahsediyordu ama o mutlu olana kadar o kadar çok paranoyalardan geçmiş ki artık deli gözüyle bakıyormuş birçok kişi ona.
Ben böyle olmak istemiyorum.
Pişman olmak istemiyorum.
Kandırılmak da istemiyorum ertelenmekte.
Düşüncelerimin de önemli olmasını istiyorum..
bunların hepsi çok şey mi?
(çok zor şey mi)

4 yorum:

  1. böle olmak istemiyorum pişman olmak istemiyorum düşüncelerimin önemli olmasını istiyorum demişsin ya.

    peki diyorum ben de, :) öle olsun, yani :)

    YanıtlaSil