5 Şubat 2011 Cumartesi

Anı mısın bilmiyorum ama kaybol

Bazen canımı yakan insanı da özlerim. Aklıma gelir o konuştuklarımız, paylaştıklarımız. .Hepsi bir film şeridi gibi geçer gözümün önünden. İlk başlarda gözlerim parıldar düşünürken ilk tanışmamızı. İlk yaptığımız gafları hatırlarken.Zamanı aklımda ilerlettikçe, yaşadıklarımız çoğaldıkça gözümdeki parıldamalar bir gelir bir gider. Yüzüm nötrleşir. Kızdığım günler gelir aklıma, kaybolur o hoş ifadem. Sonra özrün gelir yine gülerim sana. Hızla akmaya başlar şerit. Sonuna geliriz. Her şey kopmuştur. HATALAR. Kızarım sana yine. Gözlerim açılır birden gerçek dünyaya. Bu sefer kendime kızarım her şeyi küçücük bir anıyı hatırlamayla unutabildiğim için. Yaşattığı kötü şeyleri, ufacık hatırayla sildiğim için. Bu da böyle işte.

2 yorum:

  1. Bir tebessüm bin surat asmayı önlediği gibi. Geçmişe tebessümle bakmak geleceğe de tebessüm getirmez mi acaba?

    YanıtlaSil
  2. geçmişte tebessümü hak edecek biri varsa olabilir.

    YanıtlaSil