30 Kasım 2010 Salı

Gone


her şeyi olduğu gibi yaşıyorum . ne daha fazlasını istiyorum ne de bir eksiğini. yanımda olması gerekenlerin hepsi yanımda . yanımda olmaması gerekenler varsa da şuan bunu göremiyorum galiba. bazı şeylerin benden saklandığının farkındayım; duygular, konuşmalar , hisler... tek bildiğim şey onların da kendi istekleriyle hayatımdan çok kolay çıkabilecekleri . yorulmak bu olsa gerek . kaybetme düşüncesiyle yaşamak yorgunluğun ta kendisi aslında . elindekilerin yavaş yavaş, sana acısını hissettirerek, senin elinden bir şey gelmeden kayıp gitmesi. belkide yok olması. çok yaşadım bunu ve artık bendeki bu sakinliğini buna borçluyum. sessizce izliyorum. biliyorum yine böyle olmayacak. yine eksileceğim bir taraftan. fakat başka bir yönden yine dolacak yerleri. anlatmaya çalıştığım şahsiyetin bir de ne yapmaya çalıştığını bilsem ya. o zaman ona ben yardımcı olacağım aslında. bu kadar uğraşmasına gerek olmadığını, yüzüme bakmamasının çok kolay olduğunu söyleyeceğim. sadece rengini belli etmesi gerekiyor. belki tek bir kelime bile yeterli olabilir onu kendimden uzaklaştırmak için. belki tek bir hareket. 
kayıplarım her zaman fazla oldu. her zaman fazlasıyla üzmüştü beni. düşünüyorum da galiba, yanımdan kendi isteğiyle gidecek olan artık beni fazla kıramaz. . Yalnızlığın sıkıcı olmasından çok, rahatlık olduğunu keşfettim :) 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder