16 Eylül 2010 Perşembe

Hadi bir oyun daha :)

Üzüleceğimizi bile bile başlarız zaten bu oyunlara. Evet oyun olduğunu biliriz. Her şey nasıl olsa son bulmuyor mu şu dünyada..Bazen düşünüyorum da "kendimi" anlamaya çalıştığımda başım ağrıyor :) Bile bile hatalar yaptığım bile oluyor. Sonunu bildiğim halde kendimi bir maceradan başka bir maceraya atıyorum. Hatta bazen o kadar çok kaptırıyorum ki, durdurulamaz bir hal alıyorum. O zaman galiba düşünme yeteneğimi kaybediyorum. Tamamen aklıma koyduğum şeye odaklanıyorum. Bile bile ateşe atlaamak böyle bir şey olsa gerek.. İnsanız ya doğamızda var galiba :) Tehlike ' ben geliyorum koruuuuuuuuuuu kendini diyor. Bense gülümseyerek karşılıyorum onu. Oyun olduğunu biliyorum ya, kuralları da kendim koyarım zannediyorum.. Evet sadece zannetmekle kalıyorum. Hepsi bu.
Şimdi kendimi biliyorum. Yine bir tehlikeye atıyorum kendimi. Tehlike demişsem, kimseye zararı yok. Tabi benden başka :) Olsun diyorum, olsun... Belki bu sefer kural yoktur. Belki bu sefer kural koymak zorunda kalmycağımdr.. Dedim ya..Bile bile..:)

2 yorum:

  1. Katılmıyorum, bence Türkler olarak hem çok duygusalız hem de bunu çok fazla ön plana çıkarıyoruz. İnsanın duyguları kadar mantığı da vardır. Kabullenmek bu yüzden çok doğru değil, ne demek istediğimi daha fazla deşmek istersen lütfen oku hatta beğenmezsen karşı çık;

    http://miyukininblogu.blogspot.com/2010/09/aslnda-o-kadar-da-onemli-degiliz.html :)

    YanıtlaSil
  2. Aslında bu kişiden kişiye değişebilen bir şey. Bazı insanların hisleri bazılarının ise mantığı ağır basabilir. Burda önemli olan insanın zamanla hayatı için ve en önemlisi kendi için neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlamasıdır. Sonrasında zaten insan öğrenmiş olur kendini nasıl koruyacağını :)

    Değil mi?

    YanıtlaSil